Bogactwo iglaków
Rośliny iglaste – drzewa i krzewy liczą około 600 gatunków.  Wśród roślin iglastych panuje olbrzymia różnorodność co do kształtu, barwy, ulistnienia, siły wzrostu. Dzięki tak dużej różnorodności są bardzo ciekawym elementem każdego ogrodu. Aby ogród spełniał swoją rolę powinna panować w nim harmonia zbliżona do tej panującej             w naturze, w której bardzo rzadko brak jest roślin iglastych.

WSZĘDOBYLSKIE IGLAKI
Pierwsi przedstawiciele roślin iglastych pojawili się na Ziemi ponad 350 mln lat temu. Przez prawie 150 mln lat rośliny te, należące do gromady nagonasiennych dominowały na Ziemi. Po czym oddały pole roślinom okrytozalążkowym. Obecnie w dalszym ciągu są naturalnym składnikiem przyrody wszystkich kontynentów oprócz pustynnych części Australii, i tych części globu, które na stałe skute są lodem. Generalnie Europa jest najuboższa w  liczbę gatunków roślin iglastych. W Europie występuje jedynie 40 gatunków iglaków. W Polsce rodzimymi gatunkami drzew i krzewów iglastych są: sosna pospolita (Pinus sylvestris), świerk pospolity (Picea bies), jodła pospolita (Abies alba), modrzew europejski (Larix decidua), sosna limba (Pinus cembra), jałowiec pospolity (Juniperus communis), sosna kosodrzewina (Pinus mugo), cis pospolity (Taxus baccata), jałowiec sabiński (Juniperus Sabina). W Polsce lasy iglaste stanowią aż 80 proc. powierzchni leśnej.
Dużą zdolność rozprzestrzeniania się rośliny iglaste zawdzięczają możliwościom adaptacji do trudnych warunków klimatycznych. Swoje niezwykłe zdolności przystosowawcze zawdzięczają budowie liści o kształcie cienkich igieł lub łusek (tuje, cyprysy), często pokrytych grubą warstwą wosku, co pozwala do minimum ograniczyć parowanie wody            i zabezpiecza rośliny przed niskimi temperaturami. Igły opadają co kilka lat, wyjątek stanowi modrzew, który zrzuca igły co rok.

WYMAGANIA
W porównaniu z innymi roślinami ozdobnymi rośliny iglaste charakteryzują się małymi wymaganiami siedliskowymi. Większość gatunków do prawidłowego wzrostu wymaga stanowisk słonecznych lub w lekkim półcieniu. Jedynie cisy i mikrobiota syberyjska mogą dobrze się rozwijać w głębokim półcieniu. Wymagania glebowe także są przeciętne. Większość roślin iglastych dobrze adoptuje się na glebach występujących w Polsce. Wiele gatunków bardzo dobrze się rozwija na glebach kwaśnych – jałowce, sosny, świerki, tuje. Problematyczna dla iglaków jest gleba wapienna o silnie zasadowym odczynie przy pH>8.    W takim środowisku dobrze rozwijają się jedynie cisy i niektóre gatunki sosen. Co do zapotrzebowania na wodę także nie mają zbyt dużych wymagań. Przy czym jałowce i sosny są bardzo odporne na suszę. Natomiast zbyt suchych i lekkich gleb nie tolerują: żywotniki zachodnie, cyprysiki, metasekwoje.

SADZENIE
Przed posadzeniem krzewu lub drzewa należy zapoznać się z wymaganiami rośliny               w stosunku do światła, gleby i siły wzrostu. Wszystkie te informacje znajdują się na etykietach przyczepionych do rośliny. Większość roślin jest uprawiana i sprzedawana             w pojemnikach co powoduje, że rośliny te mogą być sadzone od wczesnej wiosny aż do zmarznięcia ziemi jesienią. Średnica dołka do którego sadzimy roślinę powinna być większa od średnicy bryły korzeniowej. Roślinę należy posadzić na głębokość na której rosła do tej pory lub 2-3 cm głębiej. Zbyt głębokie posadzenie rośliny może spowodować jej wypadnięcie, ze względu na brak dostępu powietrza do systemu korzeniowego. Jeśli sadzimy iglaka na glebach ubogich należy zastosować przed sadzeniem nawożenie nawozem wieloskładnikowym. Od razu po posadzeniu roślinę należy obficie podlać. Często po posadzeniu można ściółkować powierzchnię wokół rośliny np. korą sosnową (nigdy korą        z drzew liściastych, która jest toksyczna), co zmniejsza rozwój chwastów oraz zbyt szybkie wysychanie podłoża.

PIELĘGNACJA
Opieka nad roślinami iglastymi nie jest ani skomplikowana ani nie wymaga specjalistycznej wiedzy. Każdy „nowicjusz ogrodowy” jest w stanie sprostać ich wymaganiom.    Nawadnianie - w okresach suszy nawadniania wymagają: żywotnik zachodni, cyprysik japoński i groszkowy. Podlewać należy dużymi porcjami wody, aby gleba przemiękła na głębokość 20-30 cm, a  nie tylko na wierzchniej powierzchni. Nadmiar wody też może być szkodliwy i dlatego nie należy sadzić iglaków na glebach ciężkich i nieprzepuszczalnych. Nawożenie – rośliny iglaste nie wymagają intensywnego nawożenia. Na glebach lekkich, ubogich w składniki pokarmowe należy wykonać nawożenie wiosenne, jednym z nawozów wieloskładnikowych. Roślinę należy nawieźć równomiernie wokół rośliny. Im starsza             i większa roślina tym promień wokół drzewa powinien być większy. Równomierne rozsypanie nawozu pozwala dotrzeć składnikom mineralnym do wszystkich korzeni.                                         Cięcie - zasadniczo nie ma rośliny iglastej, której nie można ciąć. Jednakże cięcie systematyczne stosuje się u form żywopłotowych i geometrycznych. Cięcie takie zwane strzyżeniem najlepiej przeprowadza się wiosną, ale nie później niż do końca lipca. Cięcie też stosujemy w sytuacji gdy roślina osiągnie zbyt duże rozmiary, wtedy przycinamy zbyt wyrośnięte pędy. 

ZASTOSOWANIE W OGRODZIE
Świat roślin iglastych jest bardzo bogaty i zróżnicowany: od drzew o kilkudziesięciu metrach do form miniaturowych. Są gatunki bardzo szybko rosnące idealne na żywopłoty jak i bardzo wolno rosnące przeznaczone na skalniaki i do donic. Formy kulisty, kolumnowe, płożące, płaczące o igłach w kolorach, żółtym, wszystkich odcieniach zieleni, granatu, srebra. Przy wyborze roślin oprócz walorów dekoracyjnych należy brać pod uwagę funkcję jakie będą rośliny pełniły w kompozycjach ogrodowych. Ze względu na pełnioną funkcję w ogrodzie wyróżniamy:
Iglaki strukturalne – pełnią rolę szkieletu kompozycji lub nawet całego ogrodu. Wokół tych elementów tworzy się dalsze nasadzenia. Świetnie się do tego nadają jodły, świerki, sosny ze względu na rozłożysty i strzelisty kształt.
Iglaki wypełniające – pełnią rolę wypełniaczy w ogrodzie. Są to rośliny osiągające małe i średnie rozmiary np. rozłożyste jałowce, kuliste żywotniki, sosny, kolumnowe cisy.
Solitery – to pojedyncze okazy lub grupa kilku roślin tej samej odmiany, stanowiące charakterystyczny element dekoracyjny w ogrodzie.
Rośliny okrywowe – to rośliny, które swoimi gałęziami okrywają grunt. Świetnie do tego celu nadają się: płożący jałowiec, niektóre odmiany kosodrzewiny, tui.

IGLAKI W DONICACH
Coraz popularniejsze staje się sadzenie iglaków w ozdobnych – ceramicznych lub metalowych donicach, w takiej kompozycji oprócz rośliny funkcję dekoracyjną pełni także donica. Kupowanie drzewek bożonarodzeniowych w donicach także staje się coraz częstsze. Ale uwaga! Często można się rozczarować, gdyż kupione drzewko w donicy często rozwijało się  w gruncie.  Bezpośrednio przed Świętami jest pospieszne wykopywane i  umieszczane w donicy, co niestety wiąże się z maksymalnym skróceniem systemu korzeniowego. Roślina taka przesadzona do gruntu po prostu nie przyjmie się. Drzewko od początku musi rozwijać się w donicy. W drzewka w donicach najbezpieczniej jest się zaopatrywać w centrach ogrodniczych. Kupując drzewko w donicy z myślą, o przesadzeniu wiosną do gruntu, nie może stać dłużej niż kilka dni w pomieszczeniach o temperaturze pokojowej, w przeciwnym razie się rozhartowuje. Godne polecenia świąteczne drzewka to: świerk serbski, świerk kłujący lub jodła kaukaska. Drzewko które okres zimowy spędzi na tarasie lub w zimowym, nieogrzewanym patio ma szansę na dalszą wegetację po przesadzeniu.
Ciekawie prezentują się w donicach karłowe i płożące odmiany roślin iglastych:
Sosna karłowa – czarna’Helga’, ‘Nana’, bośniacka ‘Schmidtii’, wejmutka ‘Nana’, kosodrzewina ‘Gnom’
Żywotnik zachodni: odmiany kuliste – ‘Danica’, ‘Globosa’, ‘Hoseri’, odmiany stożkowe ‘Holmstrup’, ‘Smaragd’, ‘Spiralis’
Świerk biały – odmiany kuliste –‘Alberta Globe’, ‘Echiniformis’, odmiany stożkowe: ‘Conica’, ‘Laurin’
Cyprysik groszkowy: odmiany karłowe – ‘Filifera Nana’ (zielone łuski), ‘Filifera Aurea Nana’, ‘’Sungold’ (żółte łuski)
Jałowiec płożący: ‘Douglasii’, ‘Glauca’, ‘Wiltonii’
Rośliny należy przesadzać do większych donic co 4-5 lat, a gdy staną się zbyt duże można je posadzić w gruncie. Iglaki w donicach mają kilka niezaprzeczalnych zalet. Donice z roślinami można dowolnie ustawiać na balkonie, tarasie, ogrodzie, zmieniając ustawienie nawet kilka razy w sezonie, przez co ogród staje się bardziej dynamiczny. Poza tym w jednej donicy można stworzyć kompozycję składającą się jedynie z roślin iglastych lub łącząc je z bylinami, trawami czy roślinami jednorocznymi. Należy pamiętać, aby roślinę w donicy, a dokładniej  jej system korzeniowy zabezpieczyć przed zimą, owijając donicę włókniną, zakopując ją w ziemi lub umieszczając w specjalnym pojemniku.